سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي ( مترجم : ساعدي )
مقدمة 6
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي )
اساتيد و مربيان پس از آنكه ادبيات و مقدارى از علم فلسفه و كلام را نزد اساتيد آن زمان بياموخت ، مهياى حضور در درس فقه و اصول گرديد ، در اصول از محضر مرحوم آية اللَّه ميرزا ابو الحسن مشكينى صاحب حاشيهء معروف بر كفايه بهره برد و نگارنده اين درسها را در مسجد مرحوم شيخ انصارى ( قده ) مشاهده مىكردم . و نيز در حوزه درسى مرحوم آية اللَّه ميرزا على ايروانى صاحب حاشيهء مكاسب و كفايه شركت مىنمود و بيشتر استفادههاى علمى وى از اين استاد بود كه عنايت بسيارى به شاگرد خود داشت . در فقه سالها از محضر آية اللَّه العظمى سيد ابو الحسن اصفهانى بزرگ مرجع جهان تشيع كسب فيض مىنمود و به نظر دارم كه مىفرمود : در درس آية اللَّه حاج شيخ محمد حسين اصفهانى چندى حاضر شدم و در صحن مطهر حضرت امير المؤمنين عليه السّلام از ايشان سؤالهاى علمى مىنمودم و كسب فيض در معقول و منقول مىنمودم و چون گاهى اصرار زياد در استفاده داشتم مىگفت : آن وقت كه نشاط بيشترى داشتم كجا بودى . در سالهاى اخير مجلس استفتاى خصوصى مرحوم آية اللَّه العظمى حاج شيخ محمد كاظم شيرازى حاضر مىشد و رد و بدلهائى ما بين اين دو بزرگوار رخ مىداد ، ريشه يا بى مطالب كفاية الاصول از ايشان و افاضه تحقيقات و نظرات مرحوم آية اللَّه العظمى ميرزا محمد تقى شيرازى از جانب آية اللَّه شيرازى بود . از فراياى اخلاقى آية اللَّه شيرازى تواضع و فروتنى و ولايت اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام بود ، تا آنجا كه روزهاى غدير دست سادات و مخصوصا دست پدرم را مىبوسيد با امتناع شديد ايشان و حفظ مقام شامخ ايشان ( اللَّهم ارزقنا مكارم الاخلاق ، و زاد اللَّه فى علو درجات الماضين من العلماء العالمين ، آمين يا ربّ العالمين ) .